Kart baskı yöntemleri: ofset, dijital ve termal

Plastik kart üretiminde kullanılan üç ana baskı yöntemi var ve aralarındaki fark kalite değil, uygunluk. On kartlık bir iş ofset hattında basılmaz; elli bin kartlık bir iş termal yazıcıda basılmaya kalkışılırsa günler sürer.

Adete göre uygun hattı biz seçiyoruz. Aşağıda hangi yöntemin ne yaptığını yazdık, çünkü bunu bilmek teklif aldığınızda ne için ödeme yaptığınızı anlamanızı kolaylaştırıyor.

Ofsette tasarım önce metal bir kalıba aktarılır, kalıp mürekkebi silindir üzerinden PVC tabakaya basar. Bir tabakaya çok sayıda kart sığar; tabaka basıldıktan sonra laminasyondan geçer ve kartlar tek tek kesilir.

Kalıp hazırlığı sabit bir maliyet. Bu yüzden ofset düşük adetlerde pahalı, yüksek adetlerde ise rakipsiz ucuz kalır: kalıp bir kere hazırlandıktan sonra bin kart da on bin kart da neredeyse aynı hızda basılır.

Renk doygunluğu ve tam alan baskı kalitesi en yüksek olan yöntem bu. Pantone renk baskısı da yalnızca burada mümkün.

Termal retransfer yazıcı tasarımı önce ince bir filme basar, sonra ısı ve basınçla filmi kartın yüzeyine aktarır. Kart tek tek basılır, kalıp yoktur.

Hazırlık maliyeti olmadığı için düşük adetlerde en ekonomik yöntem bu — on kartlık bir siparişi mümkün kılan da bu hat. Her kart ayrı basıldığı için her karta farklı isim, fotoğraf veya numara koymak ek bir işlem gerektirmiyor.

Kartın kenarından kenarına tam alan baskı yapabilir, çipli ve manyetik bantlı kartlarda da çalışır.

Dijital baskı, ofsetin kalıpsız hâli gibi düşünülebilir: tasarım doğrudan tabakaya basılır. Orta adetlerde ofsetin kalıp maliyetinden kaçmak için tercih ediliyor.

Renk doygunluğunda ofsetin biraz gerisinde kalır, buna karşılık hazırlık süresi kısadır ve acele işlerde bu fark belirleyici olabiliyor.

Aşağıdaki tablo kaba bir yön gösterici. Kesin seçim işin içeriğine göre değişiyor: değişken veri, çip, özel ebat veya Pantone gerekliliği tabloyu değiştirebiliyor.

Pratikte şu şekilde ayrışıyor. Bu eşikler kesin sınırlar değil; işin içeriğine göre kayabiliyor.

Her kartın farklı bir bilgi taşıması gerektiğinde — personel ismi, üye numarası, barkod, QR kod — bu iş değişken veri baskısıyla yapılıyor. Tasarım bir kere hazırlanır, değişen alanlar bir listeden beslenir.

Yüksek adetli işlerde de mümkün: gövde ofsette basılır, değişken alan ayrı bir aşamada kartın üzerine eklenir. Yani "hem on bin kart hem her birinde farklı numara" bir çelişki değil.

Kartın cüzdanda yıllarca dayanmasını sağlayan şey baskı değil, üzerine gelen koruyucu katman. Laminasyon mat veya parlak olabilir; mat yüzey parmak izi tutmaz, parlak yüzey rengi daha canlı gösterir.

Kısmi lak, yaldız ve kabartma bu aşamada ekleniyor. Yuvarlak köşe kesim, delik açma ve imza paneli de aynı hatta yapılıyor.

Hangi yöntemle basılmış olursa olsun kart bu aşamalardan geçiyor; yani baskı yöntemi kartın dayanıklılığını değil, yalnızca görüntüsünü ve birim maliyetini belirliyor.